De stille 0,25% valutakost die je bij elke dollar betaalt

Koop je een Amerikaans aandeel of een in dollars genoteerde ETF, dan moet je broker eerst je euro's naar dollars wisselen. Op die wissel houdt hij vaak een kleine opslag in, bij DEGIRO standaard 0,25%. Het lijkt niets, maar het keert terug bij elke koop, elke verkoop en zelfs bij elk dividend in vreemde valuta. Hieronder lees je hoe die valutakost werkt, waar hij precies bijt, en hoe je hem in de meeste gevallen bijna helemaal vermijdt.

Wat een valutakost precies is

Een valutakost is de opslag die je broker rekent om je geld van de ene munt naar de andere te wisselen. Bij DEGIRO heet dat AutoFX en bedraagt het 0,25% van het bedrag dat wordt omgezet, automatisch, per transactie. Wil je het handmatig doen en zelf dollars aanhouden, dan rekent DEGIRO 10 euro plus 0,25% per wisseling.

Belangrijk: die opslag staat los van de bied-laatspread van het aandeel of de ETF zelf. De spread is het verschil tussen de koop- en verkoopkoers op de beurs; de valutakost komt daar bovenop, puur voor het wisselen van de munt. Twee verschillende kosten die vaak door elkaar worden gehaald. Bij de ene broker zie je de valutakost als een apart regeltje op je afschrift, bij de andere zit hij verstopt in een iets ongunstiger wisselkoers, waardoor je hem nergens benoemd terugziet.

Waar de valutakost bijt

De kost duikt op elk moment op waarop er euro's en een vreemde munt van eigenaar wisselen:

• Bij aankoop. Je koopt een in dollars genoteerd fonds, dus je euro's worden eerst naar dollars gewisseld.
• Bij verkoop. De opbrengst in dollars gaat weer terug naar euro's, dus je betaalt de opslag een tweede keer.
• Bij dividend. Keert een Amerikaans fonds dividend uit in dollars, dan wordt ook dat teruggewisseld naar euro's, ook als je verder niets doet.

Wie elke maand bijstort in een dollarfonds, betaalt de valutakost dus keer op keer, zonder er ooit een aparte factuur voor te zien.

De euro-notering is je beste ontsnapping

Hier zit de belangrijkste boodschap. Veel populaire wereld- en Amerikaanse ETF's zijn niet alleen in dollars genoteerd, maar óók in euro's, op Euronext Amsterdam of het Duitse Xetra. Koop je de euro-genoteerde variant, dan hoeft je broker helemaal geen munt te wisselen en vervalt de valutakost volledig.

Let op één misverstand: een euro-notering haalt niet het valutarisico weg. Een wereld-ETF belegt onderliggend gewoon in dollars, yen en andere munten, en die koersschommelingen zitten nog steeds in de fondswaarde verwerkt. Wat je met de euro-notering vermijdt is niet het marktrisico, maar de expliciete 0,25% die je broker anders bij elke transactie inhoudt. Dat is een kost die je zonder enig nadeel kunt schrappen door simpelweg de juiste beurslijn aan te klikken.

Wat 0,25% over dertig jaar doet

Neem een belegger die elke maand 100 euro in een dollarfonds stort en telkens 0,25% valutakost betaalt. Dat is 25 cent per maand, drie euro per jaar. Verwaarloosbaar, zou je denken. Maar reken je mee dat dat geld anders zelf had kunnen renderen, bij zo'n 7% per jaar, dan groeit het gemis aan:

Het gaat hier niet om een vermogen, en dat is ook precies het punt. Het is geen ramp, maar het is wel geld dat je zonder enige moeite houdt door de euro-notering te kiezen. En dit rekenvoorbeeld telt alleen de aankopen; met verkopen en teruggewisseld dividend erbij loopt het verder op. Een illustratie, geen voorspelling, maar de richting is duidelijk.

Zo houd je de valutakost klein

• Kies waar mogelijk de in euro genoteerde variant van je ETF of aandeel. Dezelfde belegging, maar zonder de wisselopslag bij elke transactie.
• Beleg je toch in dollars en gaat het om grote of gebundelde bedragen? Dan kan handmatig valuteren, waarbij je bij DEGIRO zelf dollars aanhoudt, herhaald wisselen schelen. Houd er wel rekening mee dat je dan wisselkoersrisico op je cashpositie loopt en dat de vaste 10 euro pas bij grotere bedragen loont.
• Vergeet het dividend niet. Ook een uitkering in vreemde valuta wordt teruggewisseld. Een accumulerend fonds dat niet uitkeert, wisselt op dat punt dus niets.
• Kijk hóe je broker de kost rekent. Sommige tonen een aparte opslag (zoals DEGIRO), andere verwerken hem onzichtbaar in de koers. Vergelijk niet alleen de transactiekosten, maar ook de wisselkoersmarge.

De valutakost is het broertje van de dividendlekkage: allebei kleine, terugkerende frictie die je nergens als kostenpost terugziet, en die een kostenbewuste indexbelegger juist daarom wil kennen. Het mooie is dat je er in dit geval bijna niets voor hoeft te doen. Eén keer de juiste beurslijn kiezen, en de opslag verdwijnt.

Vergelijk de valuta- en transactiekosten per broker →

Deze analyse is gebaseerd op de op het moment van schrijven gepubliceerde tarieven van de genoemde brokers en bedoeld als feitelijke uitleg, geen beleggingsadvies. Tarieven en beursnoteringen kunnen wijzigen en verschillen per broker; controleer altijd de actuele voorwaarden bij de broker zelf.

Over de auteur

Ty Letang

Schrijft over zelf beleggen en pluist tarievenstructuren en handelsplatformen tot op de komma uit, zodat lezers precies weten waar ze aan toe zijn.

Meer van Ty Letang →